Lazca Tekne Ne Demek? Bir Yolculuk, Bir Anı
Kayseri’de, içimde bir boşluk vardı. Belki de yıllar boyu bu şehirde yaşarken, hiçbir zaman tam anlamıyla ait olamamıştım. Doğduğum yerin uzağında olmak, bazen kendi köklerinden uzaklaşmak, insanı bir eksiklik hissiyle doldurur. İşte, tam o sırada, bir gün, nehir gibi içimden akan bir kelimeyle karşılaştım: Lazca “tekne” ne demek?
Evet, biraz garip değil mi? Kayseri’de, kara üzümünden başka bir şey yetişmeyen bu şehirde, Lazca kelimelerle bir gün karşılaşacağımı kim tahmin ederdi? Ama bu soru, bir anda hayatımın en büyük soru işareti haline geldi. Hem de yalnızca dilsel bir soru olmaktan öte, geçmişimle, kimliğimle ve geleceğimle ilgili bir arayışın başlangıcıydı. Lazca “tekne”nin ne demek olduğu sorusu, beni bir yolculuğa çıkardı. Hem de bir anlamda çok derin bir yolculuğa…
Bir Kelime, Bir Anı: “Tekne”
O yaz akşamı, annemle telefonla konuşuyordum. Her zaman olduğu gibi, ondan Kayseri’nin kasvetli havasından, dükkanlardan, günün koşuşturmasından bahsettim. Ama o gün, annem farklı bir şey söyledi. Annesinin köyünden bahsederken, “Babamın teknesinde geçen günler vardı,” dedi. Bu basit cümle, bir anda tüm dünyamı değiştirdi.
O an, Lazca “tekne”nin ne anlama geldiğini merak ettim. O kelime, sanki içimde bir şeyleri uyandırmıştı. Çocukken annemin köyünde geçirdiğim yaz tatilleri aklıma geldi. Hani, Karadeniz’in o mavi sularında tekneyle dolaşıp, ağustos böceklerinin sesiyle uyanmak vardı. O zamanlar küçüktüm, ama o teknenin etrafında hissettiğim güven duygusunu hiç unutmam.
Ama Kayseri’nin bağrında, her şeyin asfaltla kaplı olduğu bu yerde, tekne kelimesi bambaşka bir anlam taşıyor gibiydi. İçim burkuldu, bir yandan da heyecanlandım. Her şeyin özlemini çektiğim o doğa, o Karadeniz’in yeşili ve denizi, bir kelimeyle yeniden hayatıma girmişti.
Geçmişin Derinliklerine Yolculuk
Annemle o konuşmadan sonra, işte tam da o anda, teknenin anlamını öğrenmeye karar verdim. Zihnimde, Karadeniz’in o derin sularında bir teknenin ilerlediğini düşündüm. O günlerden geriye kalan anıları hatırladım. Bir akşam, babamla birlikte, annemin memleketi olan köye gitmiştik. O zaman, çocukça bir merakla, denizin nasıl olduğunu sormuştum. Babam, “Oğlum, deniz hiçbir zaman seni yalnız bırakmaz,” demişti. Sözleri hala kulaklarımda çınlıyor.
İşte o gün, Lazca “tekne”nin ne demek olduğuna dair öğrenmek, geçmişle yeniden bir bağlantı kurma isteğimi körükledi. Anlamını öğrenmeden önce, tekne bir sembol haline geldi: Geçmişin, hatıraların, annemin köyünün bir sembolüydü. Bu kelimeyi sormak, aslında içsel bir yolculuk yapmaktı. Her anı yeniden yaşamak istiyordum. Bu kelime, bir anlam taşımanın ötesinde, bana derin bir bağın işareti gibiydi.
Lazca “Tekne”: Bir Kimlik Arayışı
Kayseri’de, Karadeniz’in bambaşka bir dünyasından gelmiş insanlarla tanışmak, çoğu zaman benim kimliğimi sorgulamama neden oluyordu. Babamın memleketinden gelen, Karadeniz’in çocukları olan insanlar, bana bazen çok uzak gibi gelirken, bir yandan da içimde çok tanıdık bir yeri vardı. Ben, Kayseri’de büyüdüm, ama ruhumun bir parçası, denizin dalgalarına, o uzak köye aitti.
Lazca “tekne” demek, aslında sadece bir kelime değil, kendi kimliğimi keşfetme yolculuğuydu. Bir anlam arayışıydı. Kayseri’nin, dünyanın en içi kararmış köylerinden biri olduğunu düşündüğüm o zamanlarda, denizden uzak olmak, bir boşluk yaratıyordu. Belki de Lazca “tekne”yi merak etmemin nedeni, bir kimlik bunalımıydı. Ben de, tıpkı o tekne gibi, bir yeri terk etmemiş ama gitmeye de cesaret edememiştim.
Tekne, bu noktada, sadece bir taşıma aracı değil, bir köprü gibiydi. Hem geçmişe, hem geleceğe, hem de farklı bir dünyaya. Geçmişimle bir köprü kurma çabasıydı bu, denizin hırçın sularında değil de, Kayseri’nin kurak topraklarında bulduğum bu küçük kelimede. Tekne, içimde bir yolculuğun başlangıcını simgeliyordu.
Tekneye Binmek: Bir Hayal
Bir sabah, Kayseri’nin güneşli havası beni dışarı çıkmaya teşvik etti. O gün, yine her zamanki gibi, dışarıda yavaşça yürüyordum. Ama bu defa farklıydı. Bu defa, her şeyin anlamı biraz daha farklıydı. İçimden geçen bir istek vardı: “Tekneye binmek.” Yavaşça adımlarımı hızlandırarak, bu kez bir başka köprü kurmaya karar verdim. O köprü, Kayseri’den Karadeniz’in derinliklerine doğru gitmekti.
Birdenbire, teknenin anlamı daha da derinleşti. Tekne, geçmişle geleceği birleştiren bir şeydi. Kayseri’nin o gri sokaklarında bir adım atarken, denizin o masmavi sularına doğru sürüklendim. İçimde bir umut, bir heyecan vardı. Geçmişimle, ailemle, annemle olan o bağı hissettim. Tekne, bu yolculuğun simgesi olmuştu.
Gözlerim biraz daha uzaklara kayarken, o teknenin içindeydim. Her şey belirsizdi ama o an, bir güven vardı içimde. Sanki, denizin ortasında, teknenin içinde olmanın verdiği o huzur, her şeyi yoluna koyacak gibiydi. O an, kaybolmuş gibi hissettiğim kimliğimi yeniden bulmuş gibiydim.
Sonuç: Bir Kelimenin Ardındaki Derinlik
Şimdi, “Lazca tekne ne demek?” sorusuna bakarken, aslında bu sorunun ne kadar derin ve kişisel olduğunu daha iyi anlıyorum. Tekne, sadece bir taşıma aracı değil, bir bağ kurma, geçmişi ve geleceği birleştirme aracıydı. Hem annemin memleketine, hem de kendi içime yaptığım bir yolculuktu. O kelime bana sadece bir dilin ötesinde bir şeyler anlatıyordu.
Hayatımda hep bir eksiklik vardı, ama o eksikliği, Lazca “tekne” kelimesinin anlamını öğrendikçe biraz daha tamamladım. Kayseri’nin beton yollarından denizin derinliklerine, annemin çocukluğuna kadar uzanan bir yolculuk, bir arayıştı bu. Tekne, artık bir taşıma aracı değil, içimdeki o kaybolan parçayı bulmamı sağlayan bir semboldü. Geçmişimle, kimliğimle ve en önemlisi, kendi içsel yolculuğumla yüzleştiğim bir anıydı.